Niestety po obejrzeniu pierwszego odcinka mam bardzo mieszane uczucia. Z jednej strony mamy dość sprawnie opowiadaną historię, w której mocne, brutalne sceny zabójstw, przeplatają się z próbą nadania ukazywanym wydarzeniom głębi poprzez odwołania do prozy Poego, z drugiej co chwilę pojawia się wrażenie, że to wszystko gdzieś już widziałem, wszak główna para antagonistów to dręczony problemem alkoholowym i traumatycznymi wydarzeniami z przeszłości agent, genialny, inteligentny i opętany misją złoczyńca. Także sposób filmowania, zwłaszcza sensacyjnych scen wydaje się być wtórny i nie mogłem pozbyć się wrażenia, że ktoś już kiedyś nakręcił niemalże identyczne wydarzenia, tylko zrobił to o wiele lepiej. Kolejnym problemem, jaki miałem oglądając pierwszy odcinek, to poczucie, że w opowiadanej historii nie chodzi o nic, poza zaszokowaniem widza co kilka minut. Skojarzenia z Siedem Finchera wydają mi się jak najbardziej na miejscu (scena z psem), ale pozostają one w strefie warsztatowej, nie treściowej.
Lecz nawet biorąc pod uwagę te wszystkie zarzuty, które wydają mi się jak najbardziej zasadne, dobra gra Bacona i szybkie tempo opowiadanej historii na pewno przyciągnie mnie do jeszcze kilku odcinków. Co będzie dalej, zobaczymy. Na razie jest średnio.
